انواع نقض علامت تجاری | نقض بر اساس یکسان بودن

در این مقاله ثبت سبز  انواع نقض علامت تجاری | نقض بر اساس یکسان بودن را به صورت جامع ارائه می دهد.ثبت شرکت و انتخاب وایجاد صحیح آن بسیار حساس و اساسی است. ما با افتخار اعلام می داریم که ثبت شرکت شما را در اروپا و آسیا و… در اسرع وقت انجام می دهیم. ثبت شرکت و  ثبت برند (علامت تجاری) خود را در تمام جهان به ثبت سبز بسپارید.

خدماتی که ثبت سبز به شما گرامیان ارائه می دهد عبارت است از:

ثبت شرکت در ایران

ثبت شرکت در اروپا

ثبت شرکت در آسیا

ثبت شرکت در آمریکا

ثبت شرکت در استرالیا 

ثبت اختراع

ثبت طراحی صنعتی

ثبت برند (علامت تجاری)

با توجه به قوانین و مقررات کشورها که در رابطه با علائم تجاری وجود دارد می توان انواع نقض علامت تجاری را که تقریبا در همه کشورها از الگوی مشابهی پیروی میکند به شرح زیر احصاء کرد :

  • نقض بر اساس یکسان بودن

  • علامت یکسان و کالاها و خدمات مشابه

  • علامت مشابه و کالاها و خدمات یکسان و مشابه

  • علامت یکسان یا مشابه و کالا یا خدمات غیر مشابه

نقض بر اساس یکسان بودن

در این فرض مرتکب نقض ، علامتی را مورد استفاده قرار داده است که یکسان با علامت ثبت شده خواهان است و در رابطه با کالاها و خدماتی آن علامت را بکار برده که یکسان با کالا و خدمات خواهان است.

به عبارت دیگر ، علائم و کالاها و خدمات در این فرض یکسان است در این دعوی تنها چیزی که خواهان دعوی نقض باید ثابت کند این است که علامت مورد استفاده توسط خوانده، با علامت ثبت شده او یکسان بوده و خوانده آن علامت را برای کالاها و خدماتی بکار برده که یکسان با کالاها و خدمات خواهان است.

با توجه به مراتب فوق روشن است که مواردی که خوانده از علامت یکسان برای کالاها و خدمات یکسان استفاده می کند، احتمال سردرگمی یا گمراهی مصرف کنندگان مفروض خواهد بود و نیاز به اثبات آن از سوی خواهان نمی باشد. در بند (۱) ماده ۱۶ موافقتنامه تریپس در خصوص مورد آمده است »

در فرضی که استعمال علامت یکسان برای کالاها یا خدکات یکسان ، صورت می پذیرد احتمال گمراهی ( مصرف کنندگان در خصوص مبداء کالاها یا خدمات) مفروض می باشد. بدیهی است که در این فرض دادگاه ها برای تشخیص این نوع نقض با مشکلی رو برو نخواهند بود و به راحتی می توانند با استناد به ادعای خواهان و احراز یکسانی علامت مورد استفاده خوانده با خواهان و همچنین همانند بودن کالاها و خدمات مبادرت به صدور حکم مناسب و مقتضی نمایند.

در یکی از دعاوی خواهان نام تریت را برای سس و شربت و دسر به ثبت رسانیده بود. خوانده دست به تولید خمیر شیرینی با عنوان “تافی تریت رابرتسون” زده بود که با مرباها و دیگر خمیرها و ژله ها و بویژه با خمیرهای شکلاتی رقابت می کرد. دادگاه می بایستی در این خصوص اتخاذ تصمیم نماید که آیا خوانده از علامت یکسانی استفاده کرده است یا خیر. دادگاه به این نتیجه رسید که این استفاده صورت گرفته است چرا که واژه “تریت” بر روی محصول رابرتسون در معرض همگان بود.

در دعوی دیگر که از محاکم فرانسوی به دادگاه اروپایی اجاع شده بود علامت تجاری ثبت شده خواهان کلمه “آرتور” با یک دستخط فانتزی بود. آرم خوانده نیز عبارت آرتور و فلیسی به صورت طرح بود. در صورتی که استدلال قاضی در پرونده قبلی اعمال می شد، این علائم می بایستی یکسان تلقی شوند. مع الوصف نظر دادگاه اروپایی این بود که علامت، تنها در صورتی می تواند با یک علامت تجاری ثبت شده یکسان باشد که بدون هرگونه جرح و تعدیل یا اضافه نمودن ، از تمامی عناصر و اجزا علامت تجاری ثبت شده کپی برداری شده باشد یا در یک نگاه کلی ، دارای تفاوت های آنچنان بی اهمیتی باشد که از سوی یک مصرف کننده معمولی مورد توجه قرارنگیرد و نتیجتا دادگاه یاد شده دو علامت را یکسان ندانست.

بدنبال راهنمایی فوق ، دادگاه تجدید نظر انگلیس در یک دعوی دیگر نظر داد که عنوان ” اطلاعات بازرگانی رید” با عنوان تنهای ” رید” یکسان نیست.

تشخیص اینکه آیا کالاها و خدمات یکسان هستند  یا خیر معمولا آسانتر است . به عنوان مثال در دعوای برتیش شوگر، ادعای خواهان مبنی بر اینکه خوانده از علامت مربوط بر روی سس یا شربت دسری استفاده میکرده که علامت متعلق به خواهان برای آن به ثبت رسیده است ، به این دلیل که در پشت بسته مربا، خوانده اظهار داشته بود که تافی تریت با دسر قابل مصرف است رد شد.

در مورد خدمات وضعیت نسبت به کالاها پیچیده تر است زیرا غالبا در مشخصات علامت تجاری، خدمات با دقت بسیار کمتری در مقایسه با کالاها تعریف می شوند. با توجه به این نکته دادگاه ها اظهار نظر کرده اند که مشخصات فنی خدمات با ید به نحوی دقیق و مضیق مورد بررسی قرار گیرد.

به طور نمونه در یکی از پرونده ها دادگاه چنین اظهار نظر نموده که خوانده که ارائه کننده خدمات اینترنتی بود با ارئه صفحات شبکه که در آن ها مشتریان بتوانند محصولات خود را عرضه نمایند، به عرضه خدمات تبلیغی و آگهی نپرداخته است.

در دعوی دیگر نیز یک سایت مشاغل اینترنتی پیچیده “دفتر خدمات استخدامی” شناخته نشد چرا که این سایت عملا کارفرمایان و مستخدمین را با یکدیگر مرتبط نساخته بود.

در قانون مصوب ۱۳۸۶ و به موجب مواد ۳۲ و ۴۰ آن، استفاده از علامتی که در ایران به ثبت رسیده است، باید با اجازه مالک علامت باشد و مالک علامت ثبت شده می تواند علیه هر شخصی که بدون موافقت وی از علامت استفاده کند یا شخصی که مرتکب عملی شود که عادتا متنهی به تجاوز به حقوق ناشی از ثبت گردد، در دادگاه اقامه دعوی کند.

___________________________________

جهت مشاوره حقوقی و ثبت برند با ما تماس بگیرید. ۰۲۱۲۶۱۱۶۶۹۱

منبع : حقوق علائم تجاری (نوشته سید حسن میرحسینی)

___________________________________

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *